Rūznāmah-i Kāvah (Qājār)
📦 Master Archive Collection
Get all available issues for this serial in one discounted bundle.
| Year | Issue Title | Issue Count | Pages | Price | |
|---|---|---|---|---|---|
|
|
No. 1-13 | 13 | 88 | Price range: £18.50 through £46.50 | See Pricing & Purchase → |
|
|
No. 14-23 | 10 | 80 | Price range: £18.00 through £45.00 | See Pricing & Purchase → |
|
|
No. 24-30 | 7 | 66 | Price range: £17.50 through £44.00 | See Pricing & Purchase → |
|
|
No. 31-35 | 5 | 44 | Price range: £17.00 through £42.50 | See Pricing & Purchase → |
|
|
No. 36-42 | 7 | 104 | Price range: £17.50 through £44.00 | See Pricing & Purchase → |
|
|
No. 44-47, 1-8 | 12 | 202 | Price range: £18.00 through £45.00 | See Pricing & Purchase → |
|
|
No. 9-12 | 4 | 91 | Price range: £17.00 through £42.50 | See Pricing & Purchase → |
Established on 3 Bahman 1294 (24 January 1916) in Berlin, Germany, Rūznāmah-i Kāvah emerged under the editorial leadership of Ḥasan Taqīʹzādah as a pivotal Persian-language periodical. Published by the National Defence Committee during the First World War, its initial fifteen issues served a primary political function, promoting nationalist, anti-Russian, and pro-German sentiments. Central to its identity was the adoption of the Dirafsh-i Kāvīānī as its emblem, which Taqīʹzādah championed as an authentic pre-Islamic national symbol over the Lion and Sun. The journal’s history is divided into two distinct phases: the first, a wartime political organ for the Democratic Party, and the second (1338–1340 H.Q.), a monthly analytical journal shifting towards socio-political criticism and intellectual inquiry. This seminal publication featured contributions from distinguished scholars and intellectuals including Muḥammad Qazvīnī, Muḥammad ʻAlī Jamālzādah, Ḥusayn Kāẓimʹzādah Īrānshahr, Riz̤ā Tarbīyat, Ismāʻīl Amīrʹkhīzī, and Abū al-Ḥasan Ḥakīmī, securing its legacy.
روز سوم بهمن ۱۲۹۴ خورشیدی اولین شماره نشریه «کاوه» به همت و مدیریت حسن تقیزاده و به زبان فارسی در برلین آلمان منتشر شد. این مجله از جمله مهمترین منابع پیرامون باستانگرایی در ایران به شمار میآمد.
نشریه کاوه در جریان جنگ جهانی اول توسط مجموعهای سیاسی با نام «کمیته دفاع ملی» منتشر میشد تا در پوشش باستانگرایی احساسات ملیگرایانه و ضد روسی و موافق با آلمان را در میان ایرانیان تقویت کند. یکی از دلایلی که تقیزاده درفش کاویانی را به عنوان نشان نشریه خود انتخاب کرده بود این بود که وی عقیده داشت درفش کاویانی باید بجای نشان شیر و خورشید نشان ملی ایرانیان باشد. زیرا مدعی بود که قدمت درفش کاویانی برخلاف شیر و خورشید به پیش از اسلام میرسد.
چاپ و نشر کاوه به دو دورهٔ اول و دوم تقسیم میگردد. دورهٔ اول چاپ مجله از روز ۱۸ ربیعالاول ۱۳۳۴ (سوم بهمن ۱۲۹۴ شمسی – ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۱۶ میلادی) آغاز شد و تا ۱۵ شماره انتشار یافت. این دوره مقارن بود با جنگ جهانی اول. در این مدت، کاوه یک نشریهٔ سیاسی بود که بیشتر محتوای آن طرفداری از آلمان و متحدانش (عثمانی، اتریش و بلغارستان) بود. این نشریه در دورهٔ جدید خود از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۰ ه. ق. به طور منظم هر ماه یک شماره منتشر میشد.
کاوه در نخستین دوره چاپ خود در واقع ارگان حزب دموکرات به شمار میرفت و محتوایی سیاسی و تبلیغاتی داشت. دوره دوم انتشار کاوه در قالب ماهنامهاى تحلیلی در برلین آغاز گردید و برعکس دوره نخست که رویکردى صرفا سیاسى داشت، این بار مجله با رهیافتى انتقادی به مسائل اجتماعى ـ سیاسى ایران و با رویکردى روشنفکرانه منتشر میشد.
از جمله نویسندگان این مجله میتوان به کسانی چون محمد قزوینی، محمدعلی جمالزاده (با نام مستعار شاهرخ)، حسین کاظمزاده ایرانشهر، رضا تربیت، اسماعیل امیرخیزی و ابوالحسن حکیمی اشاره کرد.
