A historical novel that traces a hundred years of modern Īrān through the imagined memoir of a fictional narrator born in Isfand 1299, the very month of the coup that ushered in a new era. Weaving this invented life into the fabric of real events and figures, the narrator recounts his familys southern roots among the Dashtī and Tangistānī clans of Būshihr and follows the sweep of political, cultural, economic and scientific change across the Pahlavī decades and beyond. Conceived for younger readers who are wary of dense scholarship, it favours an accessible, engaging register over exhaustive detail, pausing to explain certain terms while leaving others for the curious to pursue. Drawing on oral histories, memoirs and reference works, the author seeks a fair and readable account of a turbulent century, candidly acknowledging the gaps inherent in so compressed a retelling of Īrāns recent past.
رمانی تاریخی و عاشقانه که سرگذشت یکصد سال ایران نوین را از زبان راویای خیالی و غیرتاریخی روایت میکند؛ کسی که در دوم اسفند ۱۲۹۹، در ماه همان کودتایی که از سوی برخی کودتای سفید و از سوی دیگران کودتای سیاه خوانده شده و آغازگر دورانی تازه در تاریخ کشور بود، چشم به این جهان میگشاید. نویسنده با درآمیختن این زندگی ساختگی با رویدادها و چهرههای حقیقی تاریخ، از ریشههای جنوبی خاندان راوی در میان طوایف دشتی و تنگستانی استان بوشهر سخن میگوید و خواننده را گامبهگام در فرازوفرود تحولات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و علمی سدهای پرآشوب از دوران پهلوی تا سالهای پس از آن همراه میسازد. این اثر با زبانی شیوا و دلنشین و به دور از پیچیدگیهای خشک پژوهشی نگاشته شده و بیشتر برای جوانانی در نظر گرفته شده است که میخواهند با گذشته معاصر کشورشان بیشتر آشنا شوند. نگارنده با تکیه بر خاطرات، تاریخ شفاهی و منابع مرجع گوناگون کوشیده است تصویری منصفانه، روان و خواندنی از ایران سده اخیر به دست دهد و صادقانه به کاستیهای ناگزیر چنین روایت فشردهای اذعان میکند.

