Dar vādī-i inqilāb: Mavāz̤iʻ va dīdgāhʹhā-yi Sāzmān-i Chirīkʹhā-yi Fadāyī-i Khalq-i Īrān (Tīr 1355 – Isfand 1357)

یکی از گروه ها و جریانات سیاسی اصلی که در وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷ نقش داشت، سازمان چریک های فدایی خلق ایران بود که به عنوان شاخص ترین جریان سیاسی چپ از اهمیت بسیاری در آن دوره برخوردار بود. این کتاب با بهره گیری از اعلامیه ها و سایر اسناد و مدارکی که از این سازمان سیاسی در دست است، مواضع و دیدگاه های چریک های فدایی خلق را بیان می کند و شناختی از مواضع این گروه سیاسی در جریان حوادث ماه های ابتدایی انقلاب می آفریند. گردآورنده اثر حاضر تلاش خود را برای ارائه ی مجموعه ای تقریبا کامل از دیدگاه های رسمی این سازمان در فاصله بین تیر ماه ۱۳۵۵ تا اسفند ۱۳۵۷ فراهم آورده و به منظور شناخت بهتر مواضع سیاسی سازمان چریک های فدایی خلق ایران آثار و اسناد منتشر شده را براساس توالی زمانی در اختیار گذاشته است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

«هم میهنان!

بار دیگر رژیم ضد مردمی شاه، توطئه جنایت کارانه ای را علیه خلق ما تدارک دید و مزدوران سازمان امنیت در حالی که جمعیت کثیری مشغول دیدن فیلم گوزن ها بودند، با آتش زدن سینما رکس آبادان، این نقشه پلید را به اجرا درآوردند.

هم زمان با اوج گیری مبارزات حق طلبانه مردم مبارز ایران، رژیم مزدور برای تفرقه افکنی در صفوف مبارزین و ایجاد بی اعتمادی نسبت به آنها به توطئه های متعددی دست زده است.

چندی پیش شاه این کفتار پیر برای بدبین کردن توده ها نسبت به گروه های مبارز، نقشه کثیف حمله به زنان و دختران و اسید پاشیدن به آنها را توسط مزدورانش به اجرا درآورد و کوشید با چسباندن این عمل ضدانسانی به گروه های مذهبی مترقی، مردم ما را نسبت به آنها بدبین نماید که با افشاگری وسیع و به موقع نیروهای انقلابی نقشه های پلید این دیکتاتور خون آشام عقیم ماند.

شاه دیکتاتور و رژیم وطن فروشش در طول مبارزات اخیر مردم زحمتکش ما برای تفرقه افکندن، ایجاد بدبینی و عدم اعتماد نسبت به مبارزین و ایجاد ترس و وحشت در مخالفین به وحشیانه ترین و ضد انسانی ترین نیرنگ ها دست زده اند.

یک روز نویسندگان و هنرمندان مترقی بوسیله اوباشان سازمان امنیت در کوچه و خیابان مورد ضرب و شتم قرار می گیرند، روز دیگر کاراته کاران و چماق به دستان رژیم در لباس کارگر به جمع مخالفین در کاروانسرا یورش می برند. یک روز با پخش شایعات دروغین بهانه ای برای پلیسی کردن شهر و کنترل حرکات توده ها درست می کنند، روز دیگر با بمب گذاری در منزل مخالفین سعی در ترساندن آنها می نمایند. یک روز دانشجویان میهن پرست در کوه مورد حمله عده ای ناشناس (در اصل مزدوران سازمان امنیت) هلی کوپتر سوار قرار می گیرند و بالاخره امروز شاهد فجیع ترین و پلیدترین توطئه این دیو سیرت خون آشام می باشیم، یعنی شاهد قتل عام وحشیانه بیش از ۴۰۰ تن از مردم بی گناه آبادان، آری این جانی خون آشام برای ادعای هوس های شیطانی خود و برای حفظ منابع خود و اربابان خارجیش دست به هر جنایتی می زند. او نه تنها از کشتار وحشیانه عزیزان مردم ترسی ندارد بلکه از این کار لذت هم می برد.»