اثر پیش رو شامل سه سفرنامهی اسپانیا، پرتغال و ایتالیا و تعریفی جامع و کامل از سفرنامهی رابی بنیامین تطیلی و سفرنامهها و توصیف حائز اهمیت و مغتنم جهانگردان ایتالیایی، اسپانیولی و پرتغالی در باب ایران، اوضاع کشور و رفتار شاهان و مردم از زمان اوزن حسن تا شاه طهماسب است.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
«در فاصلهی مرگ تیمور و به قدرت رسیدن شاه اسماعیل اول فرمانروایان زیادی در نواحی مختلف ایران حکم راندند و از میان آنان شاید اوزون حسن از همه پر قدرتتر و مهمتر باشد. از لحاظ وسعت فکر و بزرگ منشی به جرات میتوان گفت که به مراتب هم بر تیمور و هم بر شاه اسماعیل برتری داشته و در ضمن به اندازهی آنها خونخوار و سفاک نبوده است. اوزون حسن در مدت نسبتا کوتاهی آذربایجان، عراق عرب و عجم، کرمان، فارس، دیار بکر، کردستان و ارمنستان را تصرف کرد و گرجستان را خراجگذار خود ساخت. و بدین ترتیب یگانه حریف زورمند محمد فاتح گردید که به تازگی قسطنطنیه را فتح کرده بود و اروپا را تهدید میکرد.»


