Ḥayāt-i Ṣadīqah: Nāmʹhā, nivishtahʹhā va yādʹhā

آثار به جا مانده از صدیقه دولت آبادی در قالب نامه‌های خصوصی و اداری، مقاله‌ها، سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و … مجموعه‌ای است سودمند برای شناخت هر چه بیشتر و ژرف تر از تکاپوهای وی که در اختیار پژوهشگران حوزه‌های تاریخ معاصر و مطالعات زنان قرار می‌گیرد. این آثار بیانگر زندگی، زمانه و کارنامه‌ی بانویی است که با تاثیرپذیری از تحولات انقلاب مشروطه به انتشار روزنامه‌ای با گرایش پرداختن به مسائل زنان، بنیان‌گذاری مدرسه‌ی دخترانه، تاسیس انجمن‌های مرتبط با زنان و … اقدام کرد. دولت آبادی پس از پایان تحصیل در دانشگاه سوربن در سال ۱۳۰۷ به ایران بازگشت و در همان سال همکاری با وزارت معارف را آغاز کرد. او از سال ۱۳۱۶ تا پایان حیات (۶ مرداد ۱۳۴۰) ریاست کانون بانوان را بر عهده داشت.