Farhang-i mardum-i Shīrāz reconstructs aspects of everyday life in Shiraz in the thirteenth and fourteenth centuries through the vocabulary and images of Persian literature. Farzānah Muʻīnī, Madīnah Karamī, Ansīyah Hāshimī Qalātī and Ibrāhīm Akbarī draw on the works of Saʻdī and Ḥāfiẓ, alongside other poetry, chronicles and travel accounts. They arrange their findings in thematic entries. The opening chapters describe household equipment, cooking, food and drink, then turn to textiles, clothing, jewellery and perfumes. Later chapters explain administrative and military terms, identify musical instruments, and examine remedies and beliefs about illness. The closing entries describe popular rituals, beliefs and occupations. Literary examples help readers see what the terms meant in context and what they reveal about the material and social life of the city. An index helps readers locate individual entries and terms.
فرهنگ مردم شیراز در دورهی سعدی و حافظ، جلوههایی از زندگی مردم شیراز در سدههای هفتم و هشتم هجری را از خلال زبان و تصویرهای متون ادبی بازسازی میکند. فرزانه معینی، مدینه کرمی، انسیه هاشمی قلاتی و ابراهیم اکبری در کنار آثار سعدی و دیوان حافظ، از شعر دیگر شاعران، تاریخنامهها و سفرنامهها نیز بهره گرفتهاند و یافتههای خود را در قالب مدخلهای موضوعی تنظیم کردهاند. فصلهای آغازین به اسباب زندگی، لوازم آشپزی، خوردنیها و نوشیدنیها و سپس به پارچه، پوشاک، آرایش، زیورآلات و عطرها میپردازند. در فصلهای بعد، اصطلاحات دیوانی و نظامی، سازها و واژههای موسیقی، بیماریها، داروها و باورهای مربوط به درمان توضیح داده میشوند. فصل پایانی به آیینها و باورهای عامه و شغلهای دیوانی و غیردیوانی اختصاص دارد. شواهد شعری و نمونههای برگرفته از منابع تاریخی، معنای واژهها را در بافت کاربردشان روشن میکنند و به خواننده امکان میدهند از خلال آنها با اشیا، پیشهها و رسمهای زندگی شهری در آن دوره آشنا شود. نمایۀ پایان کتاب، یافتن واژهها و پیگیری موضوعهای پراکنده در فصلهای گوناگون را آسان میکند.

