Maqālāt-i Taqī ʹzādah; Jild-i 18: Jawhar-i tārīkh, mabāḥis̲-i ijtimāʻī va madanī

سيدحسن تقی‌زاده (۱۲۵۶-۱۳۴۸) از پرآوازه‌ترين شخصيت‌های فرهنگی و سياسی ايران است و نقش چشمگيری در پيشرفت فرهنگی ايران در دوران معاصر داشت. او از نخستين ايرانيانی بود که به شيوه‌ی علمی به پژوهش درباره‌ی فرهنگ و تمدن ايران، به ويژه گاه‌شماری ايرانی، پرداخت. نقش چشمگيرش در جنبش مشروطه سرآغازی برای فعاليت‌های سياسی تقی‌زاده بود. او در دوران طولانی فعاليت سياسی‌اش، همواره به مسائل فرهنگی و اجتماعی توجه داشت و انديشه‌های خود را در چند کتاب و مقاله منتشر کرد.

این کتاب جلد هجدهم از مجموعه‌ی مقالات تقی‌زاده را با اشتمال بر شش بخش نگاه تاریخی، تمدن مغربی، جامعه و دیوان، اقتصاد و بودجه، سخنان و سخنرانی‌‌ها و قانون اساسی – انتخابات می‌توان چکیده‌های آرای سیاسی سید حسن تقی زاده در این دوره‌ی طولانی از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی در ایران معاصر دانست.