Zanān-i darbār bih rivāyat-i asnād-i Sāvāk: Laylī Amīr Arjmand

یکی از زنان دربار و از دوستان صمیمی فرح پهلوی که نقش مؤثری در انحطاط فکری و فرهنگی جامعه ایران داشت، لیلی امیرارجمند (جهان‌آرا) است. او به واسطه این دوستی صمیمانه «به مشاغل متعدد و مهمی دست یافت و آخرین سمت وی عضو هیئت امنا و مدیر عامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان بود.»

دیگر مشاغل وی براساس آنچه در اسناد کتاب حاضر آمده است به شرح زیر می‌باشد:

رئیس کتابخانه دانشگاه ملی (۱۳۳۹-۱۳۴۲)، استادیار کتابداری دانشگاه تهران، رئیس کتابخانه شرکت ملی نفت، عضو هیئت امنای بنیاد آرشام، عضو هیئت مدیره‌ی موزه علوم و فنون. وی از اسفند ۱۳۵۳ نیز با پیشنهاد وزیر علوم و تأیید محمدرضا پهلوی به عضویت شورای آموزشی کشور منصوب گردید. امیرارجمند از جمله زنانی بود که علاوه بر داشتن اندیشه‌های فاسد مارکسیستی با عناصر اطلاعات برخی سفارتخانه‌های بلوک شرق روابط نامشروع داشت….

اسناد کتاب حاضر که عمدتاً این موارد و دیگر فعالیت‌های او را بازگو می‌کند، از تاریخ ۲۹/۸/۴۴ آغاز شده و با سندی در تاریخ ۲۸/۸/۵۷ پایان پذیرفته است. فهرست اعلام و عکس‌های بسیاری از او و صفحات ضمایم در پایان کتاب به همراه مقدمه آغازین کتاب در بیست و پنج صفحه شاکله این اثر را ساخته‌اند. غور در این اسناد بی‌گمان بر هر تاریخ‌پژوهشی فرضی انکار ناپذیر است.