Kārnāmah va khāṭirāt-i Hāshimī Rafsanjānī (Sāl-i 1369): Iʻtidāl va pīrūzī

سال ۱۳۶۹ سال مهمی است. اولین سالی است كه جمهوری اسلامی در فقدان بنیانگذار كبیر نظام، طی مسیر می كند و با درایت و خردمندی مسئولین كشور، به پیروزی‌های چشمگیری در همه زمینه ها از جمله عرصه دیپلماسی بین المللی، اقتصاد داخلی، جذب سرمایه های خارجی، شكل‌گیری مناطق آزاد تجاری و عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی نایل می شود. در پیش گرفتن سیاست اعتدال در همه زمینه‌ها و همگرایی كامل دولت با رهبری در سال ۱۳۶۹، تهران را به كانون ثبات و امنیت در منطقه تبدیل كرده و اثرات موفقیت‌های پی در پی، در همه زمینه‌ها، به خوبی در سطح جامعه ملموس است.

مباحث موجود در این اثر بر قرار ذیل است: سفرهای آیت الله هاشمی رفسنجانی به مناطق محروم و جنگی، سفر مقامات خارجی به ایران، حوادث طبیعی زلزله و سیل‌، مذاکره ایران و عراق، نتایج تحول در رفتار صدامیان در ارتباط با ایران، اشغال کویت و پیامدهای آن، آزادی آزادگان، سازندگی، اصلاحات ساختاری، اداری، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی در کشور، بازرسی ویژه رییس جمهور، اصلاحات سیاسی، اقتصاد، تولید و توسعه، سیاست تعدیل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی.

آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در بخشی از مقدمه این كتاب نوشته است:

در سایه راهنمایی قرآن، به این نتیجه رسیدم كه بعد از عقاید صحیح، محور رفتار درست انسان‌ها، ‌«اعتدال» است؛ همه ادیان آسمانی نیز جامعه را معتدل و دور از افراط و تفریط خواسته‌اند. ده‌ها آیه قرآن، شاهد این ادعاست. از همان سال‌های جوانی كه با قرآن انس پیدا كردم، متوجه این مهم شده بودم؛ اما در دوران زندان، با دقتِ بیشتر و همه جانبه در قرآن، این برداشت در مغزم و وجودم ثبت شد. قرآن خواستار اعتدال در همه شئون زندگی، آفرینش، انسان، عقاید، احكام، معاشرت، تبلیغ، مصرف، انفاق، سیاست و قضاوت است. اسلام همه ابعاد و اركان جامعه را معتدل می‌خواهد. انبیاء را معلم اعتدال و آنها را انسان‌هایی معتدل معرفی می‌كند. توفیقات نظام اجرایی كشور از جمله در سال ۱۳۶۹ كه خاطرات و كارنامه آن سال اكنون پیش روی شماست، قطعاً ریشه در اعتدال دارد؛ اگر ضعف و یا شكستی هم دیده می شود، معلول خروج از اعتدال و بیرون رفتن از محورِ «خَیرالاُمور اوسطها» است. پیروزی در جنگ تحمیلی و امكان سازندگی كه سرفصل این خاطرات است و نصرت الهی برای امت و ملت عزیزمان و شكست و مذلت متجاوزان هشت سال دفاع مقدس را با این محور تعریف می كنم و امیدوارم الگوی قابل توجهی برای جامعه و مدیران كشور باشد…