In Shams-i Tabrīzī, Parvānah ʻUrūjʹniyā examines the life and thought of the seventh-century Hijri mystic whose encounter with Mawlavī, Jalāl al-Dīn Muḥammad, reshaped the poet’s spiritual and literary life. The first chapter considers what can be established about Shams’s name and early life, his arrival in Konya, his relationship with Mawlavī and the accounts of his disappearance and burial. The author weighs early accounts against later reports, where the surviving evidence leaves room for disagreement. The second chapter turns to Maqālāt-i Shams, the collection of sayings and conversations through which much of his thought is known. It considers the work as a record of its times, examines Shams’s beliefs and spiritual states, and traces the influence of his speech and ideas on Mawlavī. The book includes a selection of passages from the Maqālāt, illustrations and a bibliography for readers who wish to consult the sources.
پروانه عروجنیا در «شمس تبریزی» زندگی و اندیشهٔ عارف سدهٔ هفتم هجری قمری را بررسی میکند که دیدارش با مولانا جلالالدین محمد بلخی در احوال و آثار او تأثیری ماندگار گذاشت. فصل نخست از نام و نشان شمس و جایگاه او در سنت عرفانی آغاز میشود و سپس به ورودش به قونیه، دیدار و معاشرت با مولانا و غیبت بیبازگشت او میپردازد. نویسنده با مراجعه به منابع نزدیک به روزگار شمس، گزارشهای بعدی را نیز میسنجد و اختلاف روایتها دربارهٔ سرگذشت و مزار او را نشان میدهد. فصل دوم به «مقالات شمس»، مجموعهای از گفتهها و گفتوگوهای بازمانده از او، اختصاص دارد. در این فصل، «مقالات» هم بهعنوان متنی برای شناخت زمانهٔ شمس و هم برای آشنایی با عقاید و احوال او خوانده میشود. نویسنده با استناد به این اثر، جلوههایی از تأثیر سخن و اندیشهٔ شمس را در آثار مولانا دنبال میکند و نمونههایی از گفتههای شمس را نیز میآورد تا خواننده مستقیماً با زبان و شیوهٔ بیان او آشنا شود. کتاب با سخن پایانی، بخش تصاویر و فهرست مآخذ پایان مییابد و برای خوانندگانی که میخواهند پژوهش را دنبال کنند، راه مراجعه به منابع را فراهم میکند.

