This book contains the daily notes and memoirs of Ayatollah Hashemi Rafsanjani related to the year 1362 (1983-1984) in a chronological order. The author of the memoirs presents a relatively complete picture of the internal and international situation of the Islamic Republic in 1362 in a detailed introduction, which is actually a complement to the "Notes" section. The book is accompanied by numerous photographs of political, social, and cultural figures of the country as well as scenes from important events. The book ends with an index of names.
در کتاب «آرامش و چالش»، یادداشتها و خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی مربوط به سال ۱۳۶۲ با نظم تاریخی به چاپ رسیده است. نگارنده خاطرات، در یک مقدمه مفصل، تصویر نسبتاً کاملی از وضعیت داخلی و بین المللی جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۲ عرضه کرده است. این مقدمه تحلیلی، در واقع مکملی برای بخش یادداشتها محسوب میشود.
کتاب «آرامش و چالش» را هم به لحاظ مفهوم عنوان آن و هم به لحاظ محتوای متن باید منعکس کننده و ترسیم گر ابعاد مختلف حوادث سال ۱۳۶۲ دانست؛ سالی که آیت الله خمینی در سرآغاز آن مسئولان را به پرهیز از اشرافی گرایی و خوی کاخ نشینی دعوت نمود و در پایان آن برخی اختلافات سلیقهای تأثیرات منفی خود را حتی در ناکامیهای جنگ جلوهگر ساخت. به عبارت دیگر، از یک سو «آرامش» رهایی از تهدیدات جریاناتی چون مجاهدین خلق و متحدش بنی صدر، بروز پدیده شوم رفاه طلبی را در میان مسئولان دامن زد و از سوی دیگر «چالش»ای نه چندان مبنایی، بلکه صرفاً اختلاف نظرهای کارشناسانه و دیدگاهی، بهانهای برای حذف مخالف فکری از حوزه قدرت توسط جناحهای رقیب گشتند. آقای هاشمی رفسنجانی در این سال علاوه بر وظایف رسمی خود در مقام ریاست مجلس شورای اسلامی و تلاشها و فعالیتهای گسترده در پشت صحنه سیاست، مسئولیتهای جدیدی را نیز پذیرا میشود که از آن جملهاند عضویت در شورای سیاست گذاری صدا و سیما، فرماندهی عملیات جنگ و …
کتاب با عکسهای متعددی از چهرههای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی کشور و صحنههایی از رویدادهای مهم همراه است. کتاب با نمایه اسامی به پایان میرسد.
بخشی از مقدمه:
«امروز برای همه قابل درک است که دشمنان انقلاب به چیزی جز نابود ساختن انقلاب اسلامی و یا استحاله آن به حدی که در خدمت منافع استکباریشان قرار گیرد، قانع نیستند. استکبار استعمارگر که با وقوع انقلاب اسلامی، از کشور مهم و کلیدی «ایران» رانده شد. هنوز طمع برگشت به ایران و بهرهگیری همهجانبه از خاک پرنعمت و موقعیت استراتژیکی مهم جغرافیایی آن را در سینه دارند. فکر میکنم کسانی که از اختلافات و چالشهای بسیار مضر، مخرب و مزاحم دو سه سال اخیر رنج میبرند و امیدشان به آینده خوب نظام اسلامی کمرنگ شده است، با خواندن این یادداشتها، میتوانند بپذیرند که جامعه اسلامی و انقلابی ما توان عبور از این گونه چالشها را دارد؛ البته نیاز به افراد و مراکزی هم هست که به موقع دخالت کنند و نگذارند درگیریها از حد مجاز عبور کنند و وحدت ملی را مخدوش سازند.»
























