Ravābiṭ-i iqtiṣādī-i Īrān va Zhāpun: az āghāz tā pāyān-i dawrān-i mudirn, by Nāhīd Pūrrustamī and Qudrat Allāh Zākirī, examines economic and commercial contacts between the two countries from antiquity to the end of the Second World War. Four chapters follow ancient, medieval, early modern and modern periods, using Japanese historical divisions to organise the account. The study connects the movement of goods with cultural exchanges and the eventual development of formal diplomatic relations. Topics include Sasanian objects preserved in Japan, the Silk Road, merchants and intermediary ports, Iranian textiles and other exports, Japanese goods in Iran, and trade during the Qajar and Pahlavi periods. Tables, graphs and illustrations support the historical discussion and the analysis of imports and exports. Drawing on Persian, Japanese, English and French sources and commercial statistics, the work includes references, a glossary and an index of names and concepts.
کتاب روابط اقتصادی ایران و ژاپن: از آغاز تا پایان دوران مدرن، نوشته ناهید پوررستمی و قدرتاله ذاکری، تاریخ مناسبات اقتصادی و تجاری دو کشور را از روزگار باستان تا پایان جنگ جهانی دوم بررسی میکند. نویسندگان در چهار فصل، دورههای باستان، سدههای میانی، مدرن نخستین و مدرن را بر پایه تقسیمبندی تاریخ ژاپن دنبال میکنند و در هر دوره، زمینههای تاریخی و اقتصادی ایران و ژاپن را پیش از شرح روابط تجاری توضیح میدهند. آثار و کالاهای ایرانی در ژاپن، نقش جاده ابریشم، بازرگانان و بنادر واسطه، منسوجات و دیگر کالاهای صادراتی ایران و ورود محصولات ژاپنی به ایران از موضوعات کتاب است. بخش دوران مدرن به مناسبات دوره قاجار و پهلوی، شکلگیری روابط رسمی و آمار واردات و صادرات توجه دارد. اثر همچنین پیوند تجارت با تأثیرات فرهنگی و روابط سیاسی را نشان میدهد. تصاویر، جدولها و نمودارها بحث تاریخی را همراهی میکنند و منابع فارسی، ژاپنی، انگلیسی و فرانسوی و اسناد و آمار تجاری پشتوانه پژوهش هستند. فهرست منابع، واژهنامه و نمایه نامها و مفهومها نیز برای پیگیری موضوعات و مراجعه پژوهشی فراهم شده است.



